ความรู้ทั่วไป

เทคนิดง่าย ๆกับการถ่ายภาพส่วนบุคคล
ก่อนอื่นผมต้องขอออกตัวก่อนน่ะครับว่า บทความที่ผมเขียนขึ้นมานี้ผมต้องการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในเรื่องของการถ่ายภาพครับ ซึ่งแน่นอนว่าย่อมมีทั้งคนที่เห็นด้วยกับผม และอาจมีคนที่คิดเห็นแตกต่างออกไป ซึ่งตรงนี้เอง ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการถ่ายภาพกันครับ และผมยินดีรับฟังกับทุกๆความคิดเห็น

การถ่ายภาพบุคคล ถือว่าเป็นศาสตร์แขนงนึงเลยก็ว่าได้ตามความคิดผมนะ เพราะนอกจากการถ่ายภาพแล้วยังมีเรื่องขององค์ประกอบ แสง สี ทิศทาง และจังหวะลีลา เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย รวมถึงการสะท้อนถึงเรื่องราวของความนิยม แนวคิด แฟชั่น ของคนแต่แต่ละยุคสมัย

ในการถ่ายภาพให้ออกมายอดเยี่ยมนั้น ควรเตรียมพร้อมในเรื่องใดบ้าง สิ่งแรกคือ เราต้องเข้าใจพื้นฐานในการจัดองค์ประกอบของภาพก่อน อย่างเช่น ทฤษฎีกฎสามส่วน หรือจุดตัดเก้าช่อง เป็นต้น และถ้าถามว่าจำเป็นต่อการถ่ายภาพใหม..? “ผมคงตอบไม่ได้” เพียงแต่ทฤษฎีเหล่านี้นักถ่ายภาพควรรู้ไว้เป็นพื้นฐาน เพราะปัจจุบันก็มีการสร้างสรรค์งานใหม่ๆ ที่ดูแหวกแนวและแตกต่างออกไป และก็น่าสนใจไม่น้อย

ต่อมาคือการฝึกใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพที่มีอยู่ให้เกิดความชำนาญ และเรียนรู้เรื่อง แสง สี และเงา เพราะการถ่ายภาพก็คือการวาดภาพด้วยแสงนั่นเอง ซึ่งเมื่อเข้าใจหลักการคร่าวๆ ก็เป็นการเพิ่มพูนประสบการณ์ และสร้างความมั่นใจในการถ่ายภาพได้มากขึ้นทีเดียว

ภาพ Portrait หรือภาพบุคคล เกี่ยวโยงในเรื่องราวของ Concept แนวคิดของภาพ เช่น ภาพแฟชั่น งานโฆษณา การประกวด ภาพวิถีชีวิต หรือแม้แต่ถ่ายเก็บเป็นที่ระลึกในสถานที่สวยๆ ทั้งหมดเป็นเรื่องของแนวคิดเป็นหลัก ซึ่งเกี่ยวโยงกับตัวแบบและการนำเสนอโดยตรง ตั้งแต่ผม เสื้อผ้า การแต่งหน้า Location และการจัดวางท่าทาง โดยกำหนดง่ายๆ จากวัตถุประสงค์ของการนำภาพไปใช้ประโยชน์ และคงไว้ในบุคลิกของตัวแบบ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

- การถ่ายภาพเด็ก ควรเน้นที่ความเป็นธรรมชาติให้มากที่สุด อิริยาบถต่างๆ เช่น การยิ้ม หัวเราะ ร้องให้ แต่ต้องเข้าใจก่อนว่าธรรมชาติของเด็กมักไม่นิ่งอยู่กับที่ จึงจำเป็นต้องอาศัยจังหวะมากในการถ่ายภาพ และหากเพิ่มเติมองค์ประกอบในภาพได้ อย่างเช่น ของเล่นสีสันสดใสต่างๆ และหลีกเลี่ยงฉากหลังที่รกตาเกินไป ก็จะช่วยเพิ่มความน่าสนใจในภาพได้ไม่น้อย ข้อควรระวัง.. ในการถ่ายภาพเด็กถารกควรหลีกเลี่ยงการใช้แสงแฟรชในระยะใกล้กับตัวเด็ก ควรใช้แสงธรรมชาติหรือการปรับค่า ISO ให้สูงขึ้น

- การถ่ายภาพวัยรุ่น ควรให้ความใส่ใจในเรื่องอายุและวัยด้วย เพื่อความเหมาะสม บางครั้งเราจะเห็นวัยรุ่นถ่ายภาพแนวเซ็กซี่กันมากขึ้น อาจเป็นเพราะค่านิยมที่เปลี่ยนไป และในฐานะช่างภาพแล้วควรใส่ใจให้มาก เราต้องคิดแทนตัวแบบบ้างในบางครั้ง และชี้ให้เห็นถึงความเหมาะสม อันนี้ผมขอเน้น

- การถ่ายภาพคนสูงอายุ ควรเน้นโฟกัสภาพที่ใบหน้าและแววตา เพื่อให้เห็นรอยเหี่ยวย่นที่สะท้อนถึงประสบปารณ์และการผ่านเรื่องราวต่างๆ มาอย่างมากมาย

ภาพประกวดหรือภาพที่จัดแสดงใน Gallery ส่วนใหญ่แล้วมักเป็นภาพทีเผลอ หรือ Candid Shot เอาซะมาก โดยถ่ายทอดเรื่องราวผ่านแววตาท่าทาง และฉากประกอบ ผ่านเทคนิคการจัดแสง เพื่อเน้นอารมณ์และจินตนาการ

ภาพบุคคลในงานพิธีต่างๆ สิ่งที่สำคัญก็คือ เราต้องมีการวางแผนให้ดี เพราะหากท้องฟ้าไม่เป็นใจละก็ งานนี้คิดหนักกันเลย การถ่ายภาพบ่อยๆ จะช่วยให้เราเข้าใจสภาพแสงและการตั่งค่ากล้องดียิ่งขึ้น บวกกับการฝึกฝนใช้แฟรชภายใน และภาพนอกกล้องให้ชำนาญ อุปสรรคเรื่องสภาพแสงในการถ่ายภาพก็ไม่น่าเป็นห่วง โดยปกติแล้วในการถ่ายภาพบุคคลให้สวยงามต้องอาศัยแสงเฉียง ประมาณซัก 45 องศา ซึ่งทำให้แบบดูมีมิติ เนื่องจากมีแสงและเงาเกิดขึ้น และลักษณะของแสงควรเป็นแสงนุ่ม ในช่วงเวลาเช้าหรือเย็น เพราะหากแสงแรงไปก็จะเกิดความต่างของแสงมาก หรือตัวแบบหยีตา ภาพที่ได้จะขาดความน่าสนใจลงไปได้

การถ่ายภาพรับปริญญา ปัญหาอย่างหนึ่งก็คือเรื่องของจำนวนคน การถ่ายภาพ Portrait จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และถ้าหากตัวนายแบบหรือนางแบบของเรามีเพื่อนเยอะ การได้ภาพเดี่ยวบุคคลดีดีซักภาพก็เหนื่อยเลยทีเดียว ใหนจะถ่ายกับญาติ กับเพื่อน งานนี้บอกตรงๆ อันนี้ตัองนัดแนะกันดีๆ แล้วห้ามขี้เกียจเด็ดขาด ตากล้องควรรู้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ หรือ Location ที่นั่นด้วย จะสำรวจเองหรือถามเอาก็ตามสะดวก ที่สำคัญควรติดแฟรชและรีเฟรก (แผ่นสะท้อนแสง) ไปด้วย เพราะในบางกรณีการถ่ายภาพย้อนแสง หรือเงาตกบนหน้าหรือใต้ตาแบบ สิ่งเหล่านี้ก็ช่วยเราได้ไม่น้อย อย่างแผ่นรีเฟรกอาจจะดูเทอะทะไปหน่อย แต่หากใครไม่มีก็เหมือนไม่โปร ที่สำคัญอย่าลืมหาคนช่วยถือ ถ้าไม่มีจริงๆ ก็ญาติๆ บัณฑิตนั่นแหละ อย่างน้อยก็ช่วยบังแดดได้ครับ

จะสังเกตได้ว่า ผมไม่ได้บอกวิธีการตั้งค่าการถ่ายภาพเลย เอาเป็นว่าเรื่องนั่นต้องลองผิดลองถูกกันเอาเองครับ เอาเฉพาะหลักการก่อนดีกว่าครับ

ในครั้งหน้าพบกับ เทคนิคการรีทัชบุคคลในระดับ Advance

ก่อนอื่นผมต้องขอออกตัวก่อนน่ะครับว่า บทความที่ผมเขียนขึ้นมานี้ผมต้องการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในเรื่องของการถ่ายภาพครับ ซึ่งแน่นอนว่าย่อมมีทั้งคนที่เห็นด้วยกับผม และอาจมีคนที่คิดเห็นแตกต่างออกไป ซึ่งตรงนี้เอง ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการถ่ายภาพกันครับ และผมยินดีรับฟังกับทุกๆความคิดเห็น

การถ่ายภาพบุคคล ถือว่าเป็นศาสตร์แขนงนึงเลยก็ว่าได้ตามความคิดผมนะ เพราะนอกจากการถ่ายภาพแล้วยังมีเรื่องขององค์ประกอบ แสง สี ทิศทาง และจังหวะลีลา เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย รวมถึงการสะท้อนถึงเรื่องราวของความนิยม แนวคิด แฟชั่น ของคนแต่แต่ละยุคสมัย

ในการถ่ายภาพให้ออกมายอดเยี่ยมนั้น ควรเตรียมพร้อมในเรื่องใดบ้าง สิ่งแรกคือ เราต้องเข้าใจพื้นฐานในการจัดองค์ประกอบของภาพก่อน อย่างเช่น ทฤษฎีกฎสามส่วน หรือจุดตัดเก้าช่อง เป็นต้น และถ้าถามว่าจำเป็นต่อการถ่ายภาพใหม..? “ผมคงตอบไม่ได้” เพียงแต่ทฤษฎีเหล่านี้นักถ่ายภาพควรรู้ไว้เป็นพื้นฐาน เพราะปัจจุบันก็มีการสร้างสรรค์งานใหม่ๆ ที่ดูแหวกแนวและแตกต่างออกไป และก็น่าสนใจไม่น้อย

ต่อมาคือการฝึกใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพที่มีอยู่ให้เกิดความชำนาญ และเรียนรู้เรื่อง แสง สี และเงา เพราะการถ่ายภาพก็คือการวาดภาพด้วยแสงนั่นเอง ซึ่งเมื่อเข้าใจหลักการคร่าวๆ ก็เป็นการเพิ่มพูนประสบการณ์ และสร้างความมั่นใจในการถ่ายภาพได้มากขึ้นทีเดียว

ภาพ Portrait หรือภาพบุคคล เกี่ยวโยงในเรื่องราวของ Concept แนวคิดของภาพ เช่น ภาพแฟชั่น งานโฆษณา การประกวด ภาพวิถีชีวิต หรือแม้แต่ถ่ายเก็บเป็นที่ระลึกในสถานที่สวยๆ ทั้งหมดเป็นเรื่องของแนวคิดเป็นหลัก ซึ่งเกี่ยวโยงกับตัวแบบและการนำเสนอโดยตรง ตั้งแต่ผม เสื้อผ้า การแต่งหน้า Location และการจัดวางท่าทาง โดยกำหนดง่ายๆ จากวัตถุประสงค์ของการนำภาพไปใช้ประโยชน์ และคงไว้ในบุคลิกของตัวแบบ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

- การถ่ายภาพเด็ก ควรเน้นที่ความเป็นธรรมชาติให้มากที่สุด อิริยาบถต่างๆ เช่น การยิ้ม หัวเราะ ร้องให้ แต่ต้องเข้าใจก่อนว่าธรรมชาติของเด็กมักไม่นิ่งอยู่กับที่ จึงจำเป็นต้องอาศัยจังหวะมากในการถ่ายภาพ และหากเพิ่มเติมองค์ประกอบในภาพได้ อย่างเช่น ของเล่นสีสันสดใสต่างๆ และหลีกเลี่ยงฉากหลังที่รกตาเกินไป ก็จะช่วยเพิ่มความน่าสนใจในภาพได้ไม่น้อย ข้อควรระวัง.. ในการถ่ายภาพเด็กถารกควรหลีกเลี่ยงการใช้แสงแฟรชในระยะใกล้กับตัวเด็ก ควรใช้แสงธรรมชาติหรือการปรับค่า ISO ให้สูงขึ้น

- การถ่ายภาพวัยรุ่น ควรให้ความใส่ใจในเรื่องอายุและวัยด้วย เพื่อความเหมาะสม บางครั้งเราจะเห็นวัยรุ่นถ่ายภาพแนวเซ็กซี่กันมากขึ้น อาจเป็นเพราะค่านิยมที่เปลี่ยนไป และในฐานะช่างภาพแล้วควรใส่ใจให้มาก เราต้องคิดแทนตัวแบบบ้างในบางครั้ง และชี้ให้เห็นถึงความเหมาะสม อันนี้ผมขอเน้น

- การถ่ายภาพคนสูงอายุ ควรเน้นโฟกัสภาพที่ใบหน้าและแววตา เพื่อให้เห็นรอยเหี่ยวย่นที่สะท้อนถึงประสบปารณ์และการผ่านเรื่องราวต่างๆ มาอย่างมากมาย
ภาพประกวดหรือภาพที่จัดแสดงใน Gallery ส่วนใหญ่แล้วมักเป็นภาพทีเผลอ หรือ Candid Shot เอาซะมาก โดยถ่ายทอดเรื่องราวผ่านแววตาท่าทาง และฉากประกอบ ผ่านเทคนิคการจัดแสง เพื่อเน้นอารมณ์และจินตนาการ
ภาพบุคคลในงานพิธีต่างๆ สิ่งที่สำคัญก็คือ เราต้องมีการวางแผนให้ดี เพราะหากท้องฟ้าไม่เป็นใจละก็ งานนี้คิดหนักกันเลย การถ่ายภาพบ่อยๆ จะช่วยให้เราเข้าใจสภาพแสงและการตั่งค่ากล้องดียิ่งขึ้น บวกกับการฝึกฝนใช้แฟรชภายใน และภาพนอกกล้องให้ชำนาญ อุปสรรคเรื่องสภาพแสงในการถ่ายภาพก็ไม่น่าเป็นห่วง โดยปกติแล้วในการถ่ายภาพบุคคลให้สวยงามต้องอาศัยแสงเฉียง ประมาณซัก 45 องศา ซึ่งทำให้แบบดูมีมิติ เนื่องจากมีแสงและเงาเกิดขึ้น และลักษณะของแสงควรเป็นแสงนุ่ม ในช่วงเวลาเช้าหรือเย็น เพราะหากแสงแรงไปก็จะเกิดความต่างของแสงมาก หรือตัวแบบหยีตา ภาพที่ได้จะขาดความน่าสนใจลงไปได้

การถ่ายภาพรับปริญญา ปัญหาอย่างหนึ่งก็คือเรื่องของจำนวนคน การถ่ายภาพ Portrait จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และถ้าหากตัวนายแบบหรือนางแบบของเรามีเพื่อนเยอะ การได้ภาพเดี่ยวบุคคลดีดีซักภาพก็เหนื่อยเลยทีเดียว ใหนจะถ่ายกับญาติ กับเพื่อน งานนี้บอกตรงๆ อันนี้ตัองนัดแนะกันดีๆ แล้วห้ามขี้เกียจเด็ดขาด ตากล้องควรรู้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ หรือ Location ที่นั่นด้วย จะสำรวจเองหรือถามเอาก็ตามสะดวก ที่สำคัญควรติดแฟรชและรีเฟรก (แผ่นสะท้อนแสง) ไปด้วย เพราะในบางกรณีการถ่ายภาพย้อนแสง หรือเงาตกบนหน้าหรือใต้ตาแบบ สิ่งเหล่านี้ก็ช่วยเราได้ไม่น้อย อย่างแผ่นรีเฟรกอาจจะดูเทอะทะไปหน่อย แต่หากใครไม่มีก็เหมือนไม่โปร ที่สำคัญอย่าลืมหาคนช่วยถือ ถ้าไม่มีจริงๆ ก็ญาติๆ บัณฑิตนั่นแหละ อย่างน้อยก็ช่วยบังแดดได้ครับ
จะสังเกตได้ว่า ผมไม่ได้บอกวิธีการตั้งค่าการถ่ายภาพเลย เอาเป็นว่าเรื่องนั่นต้องลองผิดลองถูกกันเอาเองครับ เอาเฉพาะหลักการก่อนดีกว่าครับ
ในครั้งหน้าพบกับ เทคนิคการรีทัชบุคคลในระดับ Advance
DEPTH OF FIELD
การถ่ายภาพลักษณะนี้เพื่อเน้นระยะชัด ผู้ถ่ายภาพควรต้องทำความเข้าใจในการกำหนดค่าของรูรับแสงของเลนส์ เพื่อให้ได้ภาพตามต้องการ
ค่าของรูรับแสง จะมีตั้งแต่กว้างสุด คือ 1.2 4 5.6 8 11 16 22 ค่าตัวเลขยิ่งน้อยรูรับแสงยิ่งกว้าง ระยะชัด ของภาพจะสั้นลง หรือที่เรียกว่า ชัดตื้น ค่าของตัวเลขยิ่งมาก รู รับแสงจะแคบลง ยิ่งแคบมากเท่าใดก็ยิ่งทำให้ภาพ เกิด ระยะชัดมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
ในขั้นต่อไปมาดูภาพตัวอย่างในการถ่ายภาพจากจุดเดียวกัน แต่เปิดรูรับแสงขนาดแตกต่างกัน ลองดูนะครับ

จะสังเกตเห็นว่า ภาพที่ 1 จะมีระยะชัดที่สั้นมาก เพราะเปิดรูรับแสงที่กว้างสุด ดังนั้นการปรับโฟกัสต้องแม่นยำ ระยะที่อยู่ห่างจากจุดโฟกัสจะพร่ามัว ส่วนภาพที่ 2 เปิดรูรับแสงขนาดปานกลาง ระยะชัดจะเพิ่มมากขึ้น ฉากหน้าและฉากหลัง จะพร่ามัวเล็กน้อย ส่วนภาพที่ 3 เปิดรูรับแสงแคบที่สุด คือ F 22 ทำให้ภาพมีความชัดทั้งฉากหน้า ฉากหลัง
แต่ข้อควรระวัง คือ ยิ่งเปิดรูรับแสงแคบลงเท่าใด จะได้ความเร็วชัตเตอร์ที่ช้าลง อาจทำให้กล้องสั่นไหวได้ง่าย ควรใช้ขาตั้งกล้องช่วย ให้